25.004 Poperinge - Burgemeester Bertenplein

Hier gaat het om snel gegroeid hout wat een lokale herkomst zou kunnen hebben. De dendrochronologische verwachting zijn hier laag, maar onderlinge dateringen tussen of binnen contexten kunnen aanvullende informatie verschaffen. • Eiken duigen uit een gestapelde tonput. Deze zijn van betere kwaliteit, in lijn met de verwachtingen voor gebruikelijke duigen.

De grenen duigen zijn afkomstig uit spoornr. 568, 701 en 820. In iedere kuip zijn duigen aangetroffen die uit dezelfde boom afkomstig zijn. Hiervoor zijn boom-middelcurven gemaakt die, waar mogelijk, verder verwerkt zijn in middelcurven voor de kuipen.

In deze middelcurven kan slechts een deel van de duigen opgenomen worden, maar dit is voldoende voor een datering en een herkomstbepaling. Gezien de bewerkingswijze van de duigen is de wankant nergens bewaard gebleven (wat voor alle beschreven duigen geldt), waardoor alleen de ondergrens van het kapinterval geschat kan worden. Het hout voor spoornr. 568 is na 1671 gekapt, voor spoornr. 701 is dit na 1580 en voor spoornr. 820 is dit na 1785.

Hoewel er strikt genomen geen uitspraak over gedaan kan worden mag aangenomen worden dat de uiteenliggende dateringen het gevolg van faseverschillen zijn. De eiken duigen van de leerlooierskuipen leveren geen absolute dateringen op, maar meer resultaat dan verwacht. Het gaat hier om de duigen van spoornr. 544, 1374 en 1494 en de bodemplanken van 1592.

Typologisch is dit hetzelfde hout; van vergelijkbare afmetingen en met zeer brede jaarringen. De twee duigen van spoornr. 544 kunnen alleen onderling gesynchroniseerd worden. De duigen van spoornr. 1374 en 1494 kunnen (met uitzondering van één duig) opgenomen worden in dezelfde middelcurve.

Hoewel de replicatie goed is, is de lengte van deze middelcurve niet meer dan 57 jaar. Met voldoende materiaal zou het echter mogelijk moeten zijn een langere reeks te maken, waardoor dit ogenschijnlijk niet bruikbare material niet zonder mogelijkheden is. De bodemplanken van spoornr. 1592 kunnen net als bij spoornr 544 alleen onderling gedateerd worden.

Tussen de drie middelcurven die hier zijn samengesteld is geen verdere samenhang vast te stellen. Dit betekent niet dat deze verschillende dateringen moeten hebben. De gestapelde tonput betreft spoornr. 591 en 1249.

Spoornr. 1249 laat zich eenvoudig genoeg onderling synchroniseren tot een middelcurve die vervolgens even eenvoudig te dateren is. De laatste jaarring valt in 1398, waarmee de put waarschijnlijk ergens uit de eerste helft van de 15e eeuw stamt. Spoornr. 591 oogt oppervlakkig vergelijkbaar, maar ondanks vergelijkbare kenmerken blijkt het, naast incidentele synchronisaties, onmogelijk enige samenhang tussen de metingen te vinden.

Op individuele basis laten de metingen sterke noch consistente resultaten zien. Gestapelde tonputten vormen vaker dan niet een dendrochronologisch eenheid, maar enige gelijkenis met spoor. 1249 ontbreekt in dit geval.