Getuigen Verhalen, Kamp Amersfoort, interview 049

In de grafische industrie heeft geïnterviewde uiteindelijk zijn pensioenleeftijd gehaald. Vanaf zijn 19e levensjaar dook hij onder in Zutphen om aan de Arbeitseinsatz te ontkomen, maar keerde na enige tijd terug naar Amsterdam. Bij zijn aanstaande schoonouders werd hij vervolgens opgepakt door verraad van diamantslijpers waar zijn vader werkte.

Geïnterviewde werd afgevoerd naar de De Ruyterkade en na verhoor overgebracht naar de gevangenis Weteringschans. Na ongeveer 5 weken werd hij overgebracht naar Amersfoort na de verbouwing van het kamp eind 1943 en op 13 juli 1944 vrijgelaten na fictieve afkeuring door een arts uit Hoevelaken. Geïnterviewde beschrijft gedetailleerd de werkwijze van de diverse werkcommando’s die hij moest doorlopen vanaf het marcheer commando (de hele dag lopen over de appèlplaats) via Alba en het houtcommando (perfecte blokjes met de bijl maken voor de gasgenerator), waarbij hij de indruk kreeg dat de bewakers zelf ook hun handeltje bedreven!

Uiteindelijk kwam hij bij het NSF-commando terecht (Philips) waar hij meewerkte aan de bakken die in vrachtwagens en tanks werden geplaatst voor de communicatie. Het grote voordeel van dit commando was natuurlijk de veilige omgeving, maar ook de extra portie warme maaltijd die dagelijks vanuit Hilversum werd aangevoerd. Hij vertelt over de werking van het prikkeldraad commando en was getuige van vele persoonlijke bestraffingen van medegevangenen.

Na zijn vrijlating keerde hij terug naar Amsterdam en werd hij tewerkgesteld in Haarlem bij scheepswerf Nautic voor de fabricage van snelle aluminium boten. Na een periode van ziekte is hij niet teruggekeerd bij het bedrijf, vervolgens heeft hij de Hongerwinter in Amsterdam overleefd. Geïnterviewde heeft meegeholpen bij de organisatie van de bevrijdingsfeesten in de Concertzaal in Amsterdam door een bijdrage aan timmerwerk en schilderwerkzaamheden aan de ornamenten.