Getuigen Verhalen, Heropvoeding jeugdige politieke delinquenten in kindertehuizen 1944-1951, interview 09

In die periode werkte meneer bij een bakker. Na de capitulatie van Duitsland ging het gezin terug over de Nederlandse grens en werd in Drenthe van elkaar gescheiden. Vader en moeder werden opgepakt en kwamen terecht in de kazerne van Dordrecht en meneer werd ondergebracht in een voormalig schoolgebouw in Dordrecht, waar allerlei NSB-kinderen van jong tot oud werden opgevangen.

Volgens meneer was er niet echt sprake van heropvoeding, maar eerder van opvang. Meneer heeft zeer weinig goede herinneringen aan het elf maanden lange verblijf in het tehuis. Omdat hij zich moeilijk kon conformeren aan de leefregels van het tehuis, had hij regelmatig straf.

Specifiek door één leidster werd hij regelmatig geconfronteerd met de politieke keuze van zijn vader en moest hij strafregels over Hitler schrijven. Toen zijn moeder vrijkwam verhuisde meneer van het tehuis naar een familielid. In die periode startte hij met een ambachtsopleiding, maar omdat hij lange tijd geen onderwijs meer had genoten, kon hij niet meekomen.

Uiteindelijk kwam meneer, evenals zijn vader, terecht in de scheepvaart. Naar eigen zeggen is meneer regelmatig zijn baan kwijtgeraakt door zijn verleden. Het was voor hem erg moeilijk een stabiel leven op te bouwen.

Dit heeft hem erg dwars gezeten en kreeg later psychische klachten en een drankprobleem. Ook nu nog is meneer teleurgesteld in zijn vader en de Nederlandse samenleving, maar probeert op verschillende terreinen (bijvoorbeeld vrijwilligerswerk) zijn steentje bij te dragen. Toegang tot de files wordt verleend op voorwaarde dat de gegevens alleen voor wetenschappelijk onderzoek worden gebruikt.

De methodologische kwaliteit moet voldoende zijn en de anonimiteit van de proefpersonen moet gegarandeerd zijn.